Poetyka (dzieło)
Poetyka (gr. Περὶ ποιητικῆς faktycznie O sztuce poetyckiej – niechybnie negacja logiczna zachowane do wnętrza całości twórczość Arystotelesa, zawierające pierwszą do wnętrza historii próbę skonstruowania teorii struktury wewnętrznej również odbioru dzieła literackiego. Pierwsza do wnętrza historii poetyka opisowa (zawierająca niemniej pewne elementy poetyki normatywnej). Przedmiotem dociekań Arystotelesa są: wyznaczenie czym jest spis bibliograficzny ("poezja", aż do której myśliciel negacja logiczna włącza niemniej liryki) zaś opisanie trzech gatunków: tragedii, epopei również komedii (w zachowanej części traktatu brakuje tego ostatniego elementu, kto niechybnie mieszczący się był do wnętrza zaginionej księdze drugiej).Poglądy Arystotelesa są pośrednią polemiką spośród Państwem” Platona, zaś dokładniej spośród trzecią księgą dialogu, dokąd Sokrates próbuje dociec istoty poezji. Platon krytycznie wyrażał się o poetach („z lichym pierwiastkiem obcuje również lichotę tworzy”), jednak Arystoteles docenił twórcę również jego wytwór. Większość sztuk, na rzecz Arystotelesa ma kierunek naśladujący (naśladowczy). Poeci naśladują kula ziemska do wnętrza całości, do wnętrza związku spośród tym również wiersz jest sztuką wyższą. Przedmiotem naśladowania poezji są negacja logiczna rzeczy, jednakże zdarzenia również fakty. Arystoteles wprowadza niuans pośród poezją (przekazuje zdarzenia prawdopodobne), zaś historią (przekazuje fakty). Tragedia jest na rzecz Arystotelesa specyficznym gatunkiem literackim, którego celem negacja logiczna jest naśladownictwo, jednakże wywołanie katharsis, innymi słowy uczucia litości również trwogi zaś oczyszczenia spośród tych doznań.Od greckiego tytułu dzieła (Peri poietikes) wywodzi się miano późniejszej dziedziny badań literackich - poetyki